کریدور ۲۳ میلیارد دلاری: چگونه USDT جایگزین وسترن یونیون بین روسیه و آسیای مرکزی شد

راهرویی که هیچ‌کس آن را پوشش نمی‌دهد

رسانه‌های رمزنگاری انگلیسی‌زبان سه داستان در مورد حواله‌های مالی را پوشش می‌دهند: نیجریه، فیلیپین و مکزیک. اینها بازارهای مهمی هستند. آنها همچنین به خوبی مستند شده‌اند. چیزی که گزارش نمی‌شود، مسیری است که پذیرش USDT ممکن است نسبت به جمعیت، سریع‌ترین سرعت را در آن داشته باشد: روسیه تا آسیای مرکزی.

جریان ترکیبی حواله‌های ارزی در کریدورهای روسیه-تاجیکستان، روسیه-ازبکستان و روسیه-قرقیزستان سالانه بیش از 23 میلیارد دلار است ( بانک جهانی ). تاجیکستان به تنهایی 48 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به حواله‌های ارزی وابسته است که بالاترین نسبت در بین کشورهای جهان است ( آسیا پلاس، به نقل از بانک جهانی ). وقتی چیزی این کریدور را مختل می‌کند، این یک مشکل نیست. این یک بحران اقتصادی ملی است.

تحریم‌های غرب علیه روسیه این روند را مختل کرد و USDT این خلا را پر کرد.

چگونه تحریم‌ها لوله‌کشی را بازسازی کردند

قبل از سال ۲۰۲۲، کارگران مهاجر در روسیه از طریق ترکیبی از نقل و انتقالات بانکی (Sberbank، VTB)، MTO های بین‌المللی (Western Union، MoneyGram) و سیستم‌های پرداخت منطقه‌ای (Zolotaya Korona، UNIStream) پول به خانه می‌فرستادند. این کانال‌ها برای این کریدور ارزان بودند: کریدور روسیه-تاجیکستان کارمزدی در حد ۰.۸٪ داشت ( RPW بانک جهانی ).

وقتی تحریم‌ها در سال ۲۰۲۲ از راه رسیدند، چندین چیز همزمان از هم پاشید. محدودیت‌های سوئیفت، نقل و انتقالات بانکی بین‌المللی را غیرقابل اعتماد کرد. وسترن یونیون و مانی گرام فعالیت‌های خود را در روسیه کاهش دادند. ویزا و مسترکارت خدمات کارت‌های روسی را به حالت تعلیق درآوردند و زیرساخت انتقال کارت به کارت را که میلیون‌ها خانواده آسیای مرکزی به آن وابسته بودند، مختل کردند.

این اختلال، یک اختلال فرضی نبود. سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) گزارش داد که تحریم‌ها در عرض چند هفته، کشورهای وابسته به حواله‌های مالی در آسیای مرکزی را تحت تأثیر قرار داده است. برای تاجیکستان، جایی که تقریباً نیمی از اقتصاد آن به پول روسیه وابسته است، این یک وضعیت اضطراری بود.

این واکنش عمل‌گرایانه بود. بانک مرکزی ازبکستان گزارش داد که ۴۴ درصد از حواله‌های ورودی اکنون از طریق انتقال کارت به کارت همتا به همتا ( Kun.uz ) انجام می‌شود که نسبت به سال گذشته ۴۰ درصد افزایش یافته است. کیف پول تلگرام، که از انتقال USDT بین کاربران پشتیبانی می‌کند، به یک ابزار مالی پیش‌فرض در سراسر جهان روسی زبان تبدیل شد. پلتفرم‌های همتا به همتا در Bybit، OKX و صرافی‌های منطقه‌ای، شکافی را که بانک‌های تحریم‌شده ایجاد کرده بودند، پر کردند.

کشور به کشور

ازبکستان بزرگترین بازار است. حواله‌ها در سال ۲۰۲۴ به رکورد ۱۴.۸ میلیارد دلار رسید که نسبت به سال قبل ۲۷ درصد افزایش داشته است. این کشور در مارس ۲۰۲۴ تفاهم‌نامه‌ای با تتر برای بررسی ادغام استیبل کوین امضا کرد. صرافی‌های دارای مجوز UzNEX (با حجم بیش از ۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴) و Asterium به صورت قانونی فعالیت می‌کنند و کارت‌های نقدی مرتبط با ارزهای دیجیتال سازگار با شبکه پرداخت داخلی HUMO صادر می‌کنند. تراکنش‌های ارزهای دیجیتال انفرادی معاف از مالیات هستند. OKX یک تبلیغ هدفمند P2P CIS را به طور خاص برای معاملات USDT در سوم ازبکستان اجرا کرد.

قرقیزستان بسیار فراتر از حد انتظار عمل می‌کند. با جمعیتی تنها ۷ میلیون نفر، این کشور در سال ۲۰۲۴، ۴.۲ میلیارد دلار حجم تراکنش‌های کریپتو را پردازش کرده و میزبان ۷۵ اپراتور دارایی مجازی دارای مجوز و ۷ صرافی ثبت شده است. چارچوب نظارتی این کشور از جمله توسعه‌یافته‌ترین‌ها در آسیای مرکزی است.

تاجیکستان شدیدترین وابستگی را به حواله‌های مالی دارد: ۴۸٪ از تولید ناخالص داخلی از حواله‌ها ، که بیش از ۸۰٪ آن از روسیه سرچشمه می‌گیرد. چارچوب نظارتی این کشور کمتر از ازبکستان توسعه یافته است، اما معاملات همتا به همتای USDT از طریق تلگرام و صرافی‌های منطقه‌ای گسترده است.

ترکمنستان از ژانویه ۲۰۲۶ عملیات استخراج و تبادل ارزهای دیجیتال را قانونی اعلام کرد، به این معنی که از پنج کشور آسیای مرکزی، چهار کشور اکنون چارچوب‌های رسمی ارزهای دیجیتال دارند.

نحوه‌ی عملکرد واقعی انتقال‌ها

جریان معمول برای یک کارگر ساختمانی در مسکو که 300 دلار برای خانواده‌اش در سمرقند می‌فرستد:

او بای‌بیت یا یک ربات همتا به همتای مبتنی بر تلگرام را باز می‌کند. او از طریق یک تبلیغ همتا به همتا، روبل را در ازای تتر می‌فروشد و با کارت اسبربانک یا تینکاف پرداخت می‌کند. تتر به کیف پول بای‌بیت یا کیف پول تلگرام او می‌رسد. او آن را از طریق TRC-20 به آدرس کیف پول همسرش ارسال می‌کند. همسرش آن را در عرض ۳ ثانیه دریافت می‌کند. او تتر را از طریق همتا به همتا در OKX یا یک صرافی محلی در ازای صوم ازبکستان می‌فروشد و وجه را به کارت Uzcard یا HUMO خود دریافت می‌کند.

کل زمان: ۱۰ تا ۳۰ دقیقه. کل هزینه: ۱ تا ۳ درصد (اسپرد P2P در هر دو طرف به علاوه کارمزد شبکه TRC-20). این را با کارمزد ۰.۸ درصد انتقال بانکی قبل از تحریم‌ها (ارزان‌تر اما دیگر به طور قابل اعتمادی در دسترس نیست) یا کارمزد ۳ تا ۵ درصد یا بیشتر کانال‌های غیررسمی پس از تحریم‌ها مقایسه کنید.

کارمزد شبکه TRC-20 در هر انتقال ثابت است: ۶.۴ TRX بدون انرژی، تقریباً ۳-۴ TRX با انرژی. برای یک کارگر که ۲۰۰-۳۰۰ دلار ارسال می‌کند، این کارمزد ۱-۲ دلار بدون انرژی یا ۰.۷۰-۱.۲۰ دلار با انرژی است. این کارمزد برای هر تراکنش کم است، اما با احتساب ۴.۵ میلیون کارگر که ماهانه ارسال می‌کنند، مجموع این هزینه‌ها بسیار زیاد است. ۷۰۰ میلیون دلار هزینه سالانه شامل این جریان‌های کریدوری می‌شود.

هزینه فعلی در مقایسه با هزینه قبلی

تتر (USDT) همیشه ارزان‌ترین گزینه در این مسیر نیست. وقتی کانال‌های سنتی کار می‌کنند، می‌توانند ارزان‌تر باشند (مسیر روسیه-تاجیکستان از نظر تاریخی یکی از ارزان‌ترین مسیرهای روی زمین بوده است). اما تتر (USDT) قابل اعتمادترین گزینه است. صرف نظر از اینکه کدام بانک تحریم شده باشد، کدام MTO عملیات خود را به حالت تعلیق درآورده باشد یا کدام شبکه کارت مسدود شده باشد، کار می‌کند. برای کارگران مهاجری که توانایی پرداخت هزینه یک انتقال ناموفق را ندارند، قابلیت اطمینان بیش از 0.5٪ صرفه‌جویی اهمیت دارد.