راهنمای USDT الجزایر: کنترل ارز، نرخ موازی و کاهش 70 درصدی کارمزد

الجزایر، مهاجران و کنترل ارز

الجزایر یکی از بزرگترین جوامع مهاجر در اروپا و یکی از شدیدترین اقتصادهای داخلی کنترل‌شده در شمال آفریقا را دارد. بیش از پنج میلیون الجزایری در خارج از کشور زندگی می‌کنند که اکثریت قریب به اتفاق آنها در فرانسه هستند - جایی که جامعه الجزایری نسل‌هاست که از طریق مهاجرت دوران استعمار، جنبش کارگری پس از استقلال و اتحاد مجدد خانواده‌ها شکل گرفته است. جوامع قابل توجهی نیز در اسپانیا، بلژیک، کانادا و انگلستان وجود دارند.

اقتصادی که این مهاجران به آن پول می‌فرستند، ساختار بسیار متفاوتی با یک بازار آزاد معمولی دارد. دینار الجزایر به راحتی قابل تبدیل نیست. بانک الجزایر ارز را به یک سبد ارزی متصل می‌کند و نرخ آن را به صورت اداری تعیین می‌کند. شهروندان به کمک هزینه سفر ارزی تقریباً ۱۰۰ تا ۷۵۰ یورو در سال محدود هستند - بسیار کمتر از آنچه برای انجام یک زیارت مذهبی یا دیدار خانواده در اروپا لازم است. واردات محدود است. ارز خارجی فقط با توجیه صریح از کشور خارج می‌شود. در این محیط، یک بازار ارز غیررسمی عظیم ایجاد شده است: معامله‌گران در نزدیکی میادین مرکزی الجزایر و سایر شهرها به صورت نقدی فعالیت می‌کنند و یورو، دلار و پوند را با نرخ‌هایی که سیستم بانکی ارائه نمی‌دهد، با دینار مبادله می‌کنند.

این زمینه‌ای است که USDT در آن وارد الجزایر شد. این موضوع در درجه اول مربوط به فناوری یا سفته‌بازی نیست. این موضوع مربوط به دسترسی به یک مسیر پرداخت است که نیازی به اجازه بانک مرکزی ندارد - مسیری که هر کاربر تلفن هوشمند می‌تواند به آن متصل شود، چه در مارسی زندگی کند و چه در بجایه.

نرخ رسمی در مقابل نرخ موازی

اعداد و ارقام قابل توجه هستند. طبق داده‌های اخیر صندوق بین‌المللی پول، نرخ رسمی تقریباً ۱۳۴ دینار به ازای هر دلار آمریکا است. در بازار موازی، همین دلار معمولاً حدود ۲۰۰ دینار یا بیشتر ارزش دارد - یعنی ۳۰ تا ۵۰ درصد بیشتر از نرخ رسمی، که بسته به شرایط سیاسی و اقتصادی متفاوت است. شکاف یورو-دینار نیز از الگوی مشابهی پیروی می‌کند. دولت تخمین می‌زند که سالانه تقریباً ۷ میلیارد دلار در بازار موازی ارز خارجی معامله می‌شود - که بخش قابل توجهی از کل فعالیت ارزی الجزایر را تشکیل می‌دهد.

برای یک حواله، این شکاف، واقعیت اقتصادی اصلی است. یک الجزایری ساکن فرانسه که ۵۰۰ یورو را از طریق بانک یا یک MTO تحت نظارت به خانه ارسال می‌کند، معمولاً آن یوروها با نرخی نزدیک به نرخ رسمی به دینار تبدیل می‌شوند. گیرنده ممکن است تقریباً ۶۷۰۰۰ دینار دریافت کند. همان ۵۰۰ یورو، که از طریق یک مسیر P2P به همتای USDT به دینار تبدیل می‌شود، می‌تواند نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ دینار تحویل دهد - زیرا طرف مقابل همتا به همتای P2P حاضر است نرخ موازی را بپردازد تا USDT وابسته به دلار را که برایش ارزش بیشتری دارد، به دست آورد. شکاف کارمزد بین وسترن یونیون و USDT بخشی از این مقایسه است؛ شکاف نرخ بخش بزرگتر آن است.

فرانسه، اسپانیا، کانادا: کریدورهای اصلی

کریدور فرانسه غالب است. تقریباً ۲ تا ۲.۵ میلیون نفر با اصالت الجزایری در فرانسه زندگی می‌کنند که تمرکز زیادی در پاریس، مارسی، لیون و لیل دارند. پیوندهای تاریخی و خانوادگی بین فرانسه و الجزایر به این معنی است که جریان‌های حواله پیوسته و قابل توجه هستند. کانال‌های سنتی شامل انتقال مستقیم بانکی، مانی‌گرم، وسترن یونیون و ترانسفر وایز (وایز) برای کسانی است که در هر دو طرف حساب بانکی دارند. مسیرهای USDT به جای جایگزینی این کانال‌های سنتی، در کنار آنها رشد کرده‌اند.

کریدور اسپانیا دومین کریدور بزرگ است، به ویژه از کاتالونیا و اندلس. حواله‌های اسپانیایی-الجزایری تمایل به مبالغ کمتر اما انتقال‌های مکررتر دارند. کریدور کانادا ، که عمدتاً از کبک خارج می‌شود، از نظر حجم کوچکتر اما از نظر اندازه بلیط متوسط بالاتر است - الجزایری‌های مقیم کانادا اغلب مبالغ بیشتری را با دفعات کمتری ارسال می‌کنند. کریدورهای بریتانیا و بلژیک کوچکتر اما جاافتاده‌تر هستند.

برای هر چهار کریدور، مسیر USDT شکل یکسانی دارد: خرید USDT از یک صرافی اروپایی یا کانادایی تحت نظارت ( Binance ، Coinbase ، Bitstamp)، برداشت TRC-20 USDT به یک کیف پول شخصی Tron ، ارسال به کیف پول گیرنده در الجزایر، تبدیل گیرنده از طریق یک رابط P2P محلی به دینار نقدی یا واریز CCP/BaridiMob. زمان از ابتدا تا انتها، شامل مکالمه تعیین نرخ با طرف مقابل الجزایری، معمولاً 30 تا 60 دقیقه در ساعات کاری است.

نحوه تبدیل USDT به دینار

انتهای این کریدور در الجزایر غیررسمی است. هیچ صرافی دارای مجوزی برای تبدیل ارزهای دیجیتال به دینار در داخل کشور وجود ندارد. این تبدیل از طریق اپراتورهای شخصی، عمدتاً در شهرهای بزرگ، انجام می‌شود که موجودی USDT دارند و مایل به پرداخت دینار در ازای آن هستند - یا به صورت نقدی، به عنوان واریز به حساب پستی CCP یا به عنوان انتقال از طریق BaridiMob (سرویس پول موبایلی اداره پست).

مشکل کشف - پیدا کردن یک طرف مقابل - در درجه اول از طریق گروه‌های تلگرامی و معرفی‌های شخصی در شبکه‌های مهاجران حل می‌شود. خانواده‌های بزرگتر با کانال‌های ثابت اغلب سال‌ها با یک یا دو طرف مقابل کار می‌کنند و از طریق تراکنش‌های مکرر اعتماد ایجاد می‌کنند. کاربران جدیدتر معمولاً با معرفی اعضای خانواده که قبلاً از کانال استفاده می‌کنند، شروع می‌کنند. Binance P2P مقداری فعالیت DZD- USDT دارد، اگرچه حجم آنها کمتر از بازارهای مشابه مصر یا مراکش است که نشان دهنده ماهیت زیرزمینی‌تر فضای الجزایر است.

نرخ تبدیل ارائه شده توسط طرف مقابل معمولاً ۵ تا ۱۰ درصد کمتر از نرخ موازی اصلی است - این شکاف، حاشیه سود اپراتور است. بنابراین اگر نرخ موازی خیابان برای دلار ۲۰۰ دینار الجزایر باشد، نرخ تبدیل USDT به دینار الجزایر از طرف مقابل ممکن است ۱۸۵ تا ۱۹۰ دینار الجزایر باشد. حتی پس از این حاشیه سود، نرخ همچنان به طور قابل توجهی بهتر از نرخ رسمی بانکی است.

کارمزد ۱۳ TRX و نحوه کاهش آن

هر انتقال خروجی USDT TRC-20 - چه از یک الجزایری ساکن پاریس که برای خانواده‌اش در الجزایر پول می‌فرستد، چه از یک طرف مقابل P2P که حواله را پرداخت می‌کند، یا از یک فریلنسر که وجه را دریافت می‌کند - تقریباً ۱۳ TRX کارمزد شبکه Tron بدون شارژ Energy از پیش تعیین‌شده دارد. با قیمت TRX معادل ۰.۳۰ دلار، این مبلغ ۳.۹۰ دلار برای هر ارسال می‌شود. برای یک الجزایری ساکن فرانسه که ماهی دو بار پول به خانه‌اش ارسال می‌کند، تقریباً ۹۳ دلار در سال کارمزد شبکه قابل اجتناب است.

راه حل، واگذاری Energy از طریق TronNRG است: قبل از هر انتقال USDT ، 4 TRX ارسال کنید، تقریباً در 3 ثانیه 65000 Energy دریافت کنید، سپس USDT خود را با هزینه 4 TRX به جای 13 TRX ارسال کنید. 9 TRX ذخیره شده در هر انتقال - تقریباً 2.70 دلار - به جای اینکه توسط شبکه Tron سوزانده شود، در کیف پول شما باقی می‌ماند. برای طرف‌های P2P که روزانه ده‌ها پرداخت انجام می‌دهند، این صرفه‌جویی به مبالغ قابل توجهی در ماه تبدیل می‌شود.

وضعیت حقوقی ارزهای دیجیتال در الجزایر

قانون مالی الجزایر در سال ۲۰۱۸ صراحتاً خرید، فروش، استفاده و نگهداری ارزهای دیجیتال را ممنوع اعلام کرد. بانک الجزایر در اطلاعیه‌های بعدی با استناد به فرار سرمایه، نگرانی‌های ضد پولشویی و عدم وجود هیچ گونه رژیم حمایت از مصرف‌کننده، این موضع را تقویت کرده است. هیچ صرافی ارز دیجیتال دارای مجوزی در الجزایر فعالیت نمی‌کند و بانک‌ها تراکنش‌های ارز دیجیتال را تسهیل نمی‌کنند.

در عمل، اجرای قانون علیه کاربران شخصی دشوار بوده است. بازار ارز موازی الجزایر با وجود اینکه از نظر فنی غیرقانونی است، دهه‌هاست که آشکارا فعالیت می‌کند و فعالیت ارزهای دیجیتال نیز به همان فضای خاکستری فرو رفته است. تراکنش‌های P2P USDT برای اهداف حواله، اولویت اجرایی بالایی نداشته‌اند. اما جهت قانونی روشن است: چارچوب، این کار را ممنوع می‌کند و این چارچوب می‌تواند در هر زمانی سختگیرانه‌تر اجرا شود.

این راهنما نحوه عملکرد بازار غیررسمی را شرح می‌دهد، زیرا این اطلاعات برای خانواده‌هایی که در آن فعالیت می‌کنند، ارزش عملی دارد. این توصیه‌ای برای نادیده گرفتن قانون الجزایر نیست. هر کسی که در حال بررسی فعالیت مداوم در حوزه ارزهای دیجیتال در الجزایر است، باید با یک مشاور حقوقی محلی مشورت کند و از تحولات نظارتی آگاه باشد. دولت الجزایر علاقه بالقوه‌ای به چارچوب‌های مالی دیجیتال تنظیم‌شده نشان داده است و این موقعیت ممکن است تکامل یابد.